Ջրոցի-մրոցի. ամփոփող օր 5

img_20170721_120500.jpg

Նկարչականից հոգնած եկա տուն, հաց կերա, մի քիչ հանգստացա, նստեցի համակարգչի դիմաց, որ էսօրվա հաջողված նկարներն առանձնացնեմ, մշակեմ: Նախ՝ զարմացա, որ շատ քիչ ֆոտո եմ արել, երկրորդ՝ ինչ էլ կա հեչ հաջողված չի (բացի էս նկարից): Հիմա գրում եմ էս տեքստը ու նաև փորձում հասկանալ թե էդ ոնց ստացվեց, հըմմմ…

Continue reading

Ընկերացած. օր 4

IMG_20170720_125644Նախորդ երեք օրերին երեխեքն ամեն մեկն իր համար էր, միասին լողում էին, միասին խաղում էին, միասին նկարում ու մյուս բաներն անում էին, բայց զգացվում էր, որ դեռ չեն ընկերացել, համ մեր հետ, համ էլ իրենք իրար հետ: Իսկ էսօր, երբ լողալուց հետո պիտի պառկեին արևի տակ չորանային, չարչարվեցին, փայտե պադոնները քաշ տվեցին, իրար մոտ շարեցին, որ մինչև չորանալը հնարավորություն ունենան զրուցելու: Ու զրուցեցին, նույնիսկ ինձ էլ հրավիրեցին իրենց ծիծաղելի պատմությունները լսելու…

Continue reading

Գրկ. օր 3

IMG_20170719_101110

Հաճելի ու ինչ-որ տեղ նաև պարտավորեցնող բան ա, երբ երեխեքը գալիս քեզ գրկում են, հենց էնպես, ուզում ու գրկում են, էդ պահին էնպես մի տեսակ ժպիտ ա գալիս դեմքիս… իսկ պարտավորեցնող ա նրանով, որ… հիշո՞ւմ եք, որ «Փոքրիկ Իշխանի» աղվեսն ասում էր՝ մենք պարտավոր ենք նրանց համար ում ընտելացրել ենք: Էստեղ էլ նման մի բան ա, թեկուզ մի երկու օրվա մեջ, բայց ընտելացել ենք իրար, հասցրել սիրել, էնքան որ ցանկություն ա առաջանում իրար գրկելու…
Լավ բան ա գրկելը, իրար շատ գրկեք…
Իսկ ճամբարային երրորդ օրվա արևոտ լուսանկարները՝ ներքևում.

Continue reading

Ճամբարային խենթանոց. օր 2

Ճամբարային մեր խենթ օրվա մասին` տեսահոլովակում. Continue reading

Էնպիսի օր ունեցանք, որ չզգացինք էլ թե ոնց անցավ. օր 1

PicsArt_07-17-07.52.37Շրջանավարտ Էմմա Իսախանյանս վերադարձել եմ սիրելի կրթահամալիր (շնորհակալություն հնարավորության համար) մի փոքր աշխատելու, երեխաների հավես աշխարհն ավելի մոտիկից, ավելի մանրամասն ուսումնասիրելու, նրանց հետ ընկերանալու, մի քանի րոպեով պուճուր զգալու՝ պահմտոցի խաղալով, ինքնաթիռներ սարքելով ու թռցնելով…
Հեհե… հա, հենց էդպես է որ կա: Ուզում եմ մի քիչ պատմել մեր ճամբարային օրվա մասին…

Continue reading

Է. Հարությունյանի «Չգտնված երիցուկները»

Image may contain: text

Դժվար թե ինքս ընտրեի այս գիրքը, բայց քանի որ ծնունդիս Էդիտն էր նվիրել, կարդացի:

Արագ կարդացվող, բայց  երկար ու դանդաղ ընթացք ունեցող գիրք ա: Էդ էն է, որ անընդհատ ուզում ես հասնել վերջին, որովհետև դեպքերը դանդաղ են զարգանում, իսկ դու անհամբերի նման ուզում ես տեսնել վերջն ինչ ա լինում, ու չնայած էդ դանդաղությանը՝ մեկ էլ տեսնում ես հոպ՝ արդեն 50-րդ էջում ես, հոպ՝ 100, հոպ՝ վերջացրիր: Բայց տենց էլ չգտար, չգտար սովորելու բան, չստացար հաճույքը, որ կտար քեզ գիրք կարդալը… Continue reading

Ջ. Ռ. Ռ. Թոլքին «Հոբբիթը»

Картинки по запросу hobbit bookՀիշե՛ք, հենց հոգնեք ձեր իրականությունից, աշխատանքից, դասերից, քննություններից ու մյուս ձանձրացնող բաներից, ուզենաք ուրիշ աշխարհ տեղափոխվել, ձեզ հոբբիթ կամ թզուկ զգաք (կամ էլֆ կամ կախարդ կամ օրկ կամ վիշապ… տարբերակները շատ են), ճամփորդեք «Միջին երկրում» (Middle Earth-ը հայերեն էսպե՞ս ա թարգմանվում), զգաք Սմաուգի սարսափազդու շունչը, պատկերացնեք լեռան խորքի ոսկիների փայլը (եթե անկեղծ, ինձ ոսկու փայլը չի գրավում, ես ավելի շուտ գոհարեղենի ու մյուս գլուխգործոց քարերն եմ պատկերացնում), տխրեք կամ էլ լաց լինեք Թորինի, Ֆիլիի ու Քիլիի համար, իսկ վերջում զգաք հոբբիթի տան ջերմությունը… մի խոսքով հենց ուզենաք, միանգամից, վերցրեք Թոլքինի «Հոբբիթը», գտեք ձեզ ամենամոտ հարմար տեղը կարդալու համար: Սիրուն տեղավորվեք ու գնացեք… Continue reading